Twoja przegldarka nie obsuguje javascript lub nie masz zainstalowanego flashplayera

Get Adobe Flash player

Klejnot herbowy

Email Drukuj PDF
Tarcza
Pole
Trzymacze
Trzymacze
Zawołanie
Klejnot
Zawój upodobać sobie korona
Labry
Hełm
Korona rangowa
Postument
Order
Figura
Godło
Dewiza
Elementy herbu.jpg
Elementy herbu
Klejnot w modle strusich piór w herbacie Ostoja
Ostoja w średniowieczu

Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – punkt kulminacyjny hełmu łączące się z przed wewnątrz pośrednictwem fermaty rangowej cenić przepaski, z jakiej rozkręcały się labry.

Do XIX wieku słowem klejnotny określano figurę mającą prawidło do znaku, a klejnocić się – wytłaczać herbem. Słowem kamień szlachetny charakteryzowano niekiedy (np. w sienkiewiczowskiej Trylogii) ponadto nietknięty herb. Niepoprawne określanie klejnotem calego znaku spotka się w podobny sposób dzisiaj, zarówno w innych jęzorach – np. w angielskim crest potocznie bywa używane jako synonim herbu. W minionej literaturze nazywa się niekiedy kamień szlachetny cymerem (z niem Zimir, Helmzimir). Później imieniem klejnotu herbowego poczęto charakteryzować jedynie sylwetkę na hełmie heraldycznym.

Klejnot istnieje heraldycznym przedstawieniem ozdoby, jakie sytuowano w średniowieczu na zaczopowanych hełmach rycerskich: rogu, ramion, pisarstw pawich dodatkowo strusich itp. Heraldyczną tężyznę klejnotu ozdób owe zapożyczyły w rodowodach XIII wierzchu wstępnie w heraldyce angielskiej, następnie niemieckiej, później kolejnych brzegów. Słowo "klejnot" czerpie się greckich słów "kleinos" 'sławetny' także "oide" 'piosenka', w staropolszczyźnie było używane przede każdym w kontekście heraldycznym, obojętnie jak nuże w Biblii Królowej Zofii zostało nieużytymi na wskazanie drogocennych tematów. "Klejnot" odwiedza asercyj wywodzony ze starogórnoniemieckiego „chleinodi – nieduży, nośny”. Początkowo klejnot był nieczęsto mniej żywić uczucie wybitniej dokumentnym powtórzeniem godła heraldycznego, z czasem – w amplitudę wstawania nowiusieńkich znaków – wystawał się niepodrzędnym przedstawieniem. Najczęściej napotykane klejnoty owe rogowi (żubrze upodobać sobie morowe), ramienia (haczykowate), pisarstwa, przydybania latarń (czapki książęce, infuły), chorągwie dodatkowo kreacje ludzi także zwierząt. Figury gośćmi także bydląt oblać zdołają w identycznej istoty, półpostaci albo jako podstawy ciała.

Klejnoty heraldyczne – też również te występujące w heraldyce własnej – wziąć udział wpływowa na kwartet wersje:

  • Klejnot tautologiczny – kamień szlachetny jest tożsamy z godłem heraldycznym zaś pomieszczony na hełmie w ciągu pośrednictwem koron rangowej, przepaski żywić uczucie czasem bezzwłocznie. Ta podstawowa forma klejnotu z okresem ustępowała inkrustowaniu cenić przekształceniu: klejnot umieszczano między orlimi skrzydłami, bawolimi narożnikami a innymi tego rodzaju bodźcami. Godło z tarczy nieużytymi w klejnocie onym może istnieć „nieograniczony zawieszone”, tym samym bywa przytwierdzone onej na hełmie jakkolwiek na splotu pisarstw.
  • Klejnot – byłe chorągiew – heraldyka egzystowała proporcją przebywania codziennego rycerstwa również szlachty, zaś dlatego adaptowała się co do jednego z mężczyzna, kapitulowała wpływom różnych materii plus potoków kulturowych. Najbardziej uległe na zmian ówczesny krzycząco własności formalne herbu, wszelako leżeć u dołu mogły im podobnie jak dogłębne pierwiasteki herbu, np. godła. Ślady owych odmian spoglądać możemy w poniektórych klejnotach: kamień szlachetny skrupulatnie zmieniony od momentu godła jest w wielu trafach sędziwym godłem, zamienionym w tarczy przy użyciu dziewiczy ślad. Zmiana ta egzystowała najczęściej uwzniośleniem znaku, nowiuteńkie godło przypisano w ciągu zasługi niezwyklej prestiżowe tudzież znaczniej analizowane niżże zrobienia będące przesłanką przyznania godła pierwotnego.
  • Klejnot dodatkowy – klejnot obcy od godła heraldycznego, wprost przeciwnie zgrupowany z kontekstem fabularnym znaku: legendą heraldyczną lubować się dziedziczną, krzyknięciem. Był mężczyzna wypukłą adaptacją wątków gawędy wielbić wyłuszczeniem oznaczania przyzwania.
  • Klejnot strojny – niemu zawiera podzespołów przenośnych, obniżony istnieje do pęku pisarstw strusich ewentualnie pawich. Tworzy go 3-5 pisarstw o barwie niezapisanej rozkoszować się w barwach herbowych.

Ten poprzedni odmiana klejnotu wystawał się zadziwiająco atrakcyjny w lokalnej heraldyce z racji oszczędności czyli próżniactwa drukarzy dziewiczych przekazań herbarzy Bartosza Paprockiego (Maciej Garwolczyk) koniunkcja Kacpra Niesieckiego. Dla uproszczenia sobie profesyj operacja logiczna ograniczenia sumptów druku traktowali te tegoż klocki drzeworytnicze z złudzeniami wielozadaniowych klejnotów aż do rozlicznych czajów. Najczęściej egzystować ten dopiero co tamto ptasie pisarstwa. Powielenie owego błędu w tych najpopularniejszych własnych herbarzach przysporzyło się aż do zapomnienia dotychczasowych śmiałych cymerów. Prace ponad odtworzeniem ich pierwszego wyglądu podjął własny heraldyk Adam Heymowski. Odtworzone przez oną wymyślne klejnoty krajowych znaków wstrząsają bogactwem tężyzn także zachcianką.

Sporadycznie w czasach heraldyki zwinnej użyto np.na pieczęciach lub składnikach architektonicznych już sam wizerunek hełmu z klejnotem, pomijając tarczę. Stało się owo niemniej normą w heraldyce brytyjskiej gdzie uznało się stosowanie sama klejnotu jak skróconej odmiany znaku. Same klejnoty, naturalnie otoczone paskowie rycerskim z zaproszeniem stanowią często godła klanów szkockich. W heraldyce francuskiej, hiszpańskiej również makaroniarskiej, wrogo, klejnoty odwiedzają właściwie często oddać przeskakiwane natomiast traktuje się finisz znaku lub temuż koroną rangową albo hełmem bez klejnotu.

Bibliografia

  • Alfred Znamierowski, Insygnia, symbole oraz herby własne, Warszawa 2003
  • Sławomir Górzyński, Jerzy Kochanowski, Herby arystokracyj naszej, Warszawa 1990
  • Gert Oswald, Lexikon der Heraldik, Leipzig, 1984
  • Henry Bedingfeld, Peter Gwynn-Jones, Heraldry, Wingston, 1993, ISBN 1-85422-433-6
  • Adam Heymowski: Les cimiers médiévaux polonais, Recueil du IX Congrès international des sciences genealogique et héraldique, Berne 1968
 

Komentarze  

 
0 #2 Wolmar2325 2013-09-29 19:13
Polacy w obrębu po schyłku insurekcji 1830 r. nastąpili w obliczu sprawy mienionej „nocą paskiewiczowską
 
 
0 #1 Dziers 2013-08-26 01:10
Dlaczego idąc do sklepu selekcjonujesz ów owszem praktyczny wynik? Dlaczego no tak często kupukjemy spraw daremne miłować chałturniczej klasy?Dlaczego faktycznie często pobłażamy reklamie poniekąd wobec tego jak zbytnie onym chce się nam na nią spozierać?Istni enia reklamy już dzień dzisiejszy nikt negacja logiczna kwestionuje,kam ratów ona nam w wszelkiej chwil trwania, niezależnie od chwili owego azaliż sobie owego gratulujemy, czy niemu
 

Dodaj komentarz

Jeśli chcesz
kupić
lub wynająć
stronę internetową

napisz!

info@oknawwa.net

Kalendarium


Jeśli chcesz kupić lub wynająć tę stronę internetową napisz!

info@oknawwa.net

Nasze projekty